Jacek Gmoch — dziś legenda polskiej piłki, „inżynier futbolu“, selekcjoner reprezentacji Polski na mundialu 1978.

Ale mało kto pamięta, że jego kariera piłkarska zakończyła się nagle i w dramatycznych okolicznościach, gdy miał zaledwie 29 lat.

Był solidnym obrońcą Legii Warszawa i miał już na koncie 29 występów w reprezentacji Polski.

Wydawało się, że przed nim jeszcze lata gry na najwyższym poziomie.

Wszystko zmieniło się 17 sierpnia 1968 roku. Podczas meczu doszło do fatalnego zderzenia — bramkarz Marian Szeja w niefortunnym starciu złamał Gmochowi nogę. Było to wielomiejscowe, bardzo poważne złamanie. Gmoch trafił do szpitala, a lekarze ostrzegali, że grozi mu nawet kalectwo.

Mimo długiej, wyczerpującej rehabilitacji nigdy nie wrócił już na boisko jako zawodnik. Po latach sam przyznał, że był to dramat, który wpłynął na całe jego życie.

A jednak z tej tragedii narodziło się coś wielkiego. Gmoch nie odszedł od futbolu — został w Legii jako asystent, zafascynował się analizą i taktyką, i z czasem stał się jednym z najwybitniejszych trenerów w historii polskiej piłki. Kontuzja, która odebrała mu grę, otworzyła mu drogę do legendy.

To, jak potoczyły się jego dalsze losy, zaskakuje do dziś… 👇👇👇