W czasie II wojny światowej rodzice poety zostali przymusowo wywiezieni z Polski przez okupanta niemieckiego.
Jako robotnicy przymusowi (niem. Zwangsarbeiter) trafili do obozu pracy w Sankt Valentin w Austrii.
Oderwani od ojczyzny, domu i bliskich, zostali zmuszeni do niewolniczej pracy na rzecz III Rzeszy.
To właśnie tam, za drutami obozu, 28 czerwca 1943 roku urodził się ich syn Ryszard. Rodzina doświadczyła więc losu wspólnego dla milionów Polaków w tamtych latach — wysiedlenia, poniżenia i przymusowej pracy w cieniu wojny i terroru.
Po zakończeniu wojny rodzice wraz z synem wrócili do Polski i osiedlili się na Dolnym Śląsku, próbując odbudować życie od nowa.
Tragiczne losy rodziców — ludzi najbliższych poecie — stały się częścią jego rodzinnej pamięci i wrażliwości. Doświadczenie wojny, cierpienia i utraconego domu na trwałe naznaczyło późniejszą twórczość Krynickiego, w której powracają tematy pamięci, krzywdy i ludzkiej godności.