Skrót „WC”, oznaczający „Water Clot”, pochodzi z XIX-wiecznej Anglii, kiedy instalacje wodno-kanalizacyjne były jeszcze nowością i zarezerwowane dla zamożniejszych gospodarstw domowych.

W tamtych czasach służył on jako wyraźny sposób odróżniania nowoczesnych toalet ze spłuczką od zewnętrznych wychodków, z których ludzie korzystali od pokoleń.

Chociaż dziś rzadko używa się pełnego określenia, skrót „WC” pozostał na szyldach w całej Europie, Azji i wielu krajach świata, ponieważ funkcjonuje jako powszechnie rozumiana etykieta dla podróżnych.

Wraz ze wzrostem popularności łazienek w domach, różne kraje wypracowały własne, preferowane terminy. W Stanach Zjednoczonych popularne stało się słowo „retro”, podczas gdy Kanadyjczycy często używają słowa „washroom”. Brytyjczycy zazwyczaj mówią „toilet” lub „loo”, a na Filipinach powszechnie używanym terminem jest „CR”, skrót od „Comfort Room”. Regiony francuskojęzyczne opierają się na „toaletach”.

Pomimo tych różnic, przestrzenie publiczne potrzebowały symboli, które mogłyby natychmiast komunikować się z ludźmi z dowolnego miejsca. Właśnie tak powstały znane ikony z postaciami z patyczków. Ich proste kształty – jedna postać w spodniach, druga w spódnicy – ​​ułatwiały ich zrozumienie na pierwszy rzut oka na lotniskach, w centrach handlowych, na dworcach kolejowych i w miejscach turystycznych. Z czasem niektóre firmy zaczęły dodawać zabawne lub kreatywne akcenty, które były urocze, ale czasami dezorientujące dla osób niezaznajomionych z projektem.

Oznakowanie toalet stale ewoluuje. W wielu miejscach wprowadzono neutralne płciowo lub uniwersalne oznakowanie toalet, wykorzystujące neutralne symbole lub czytelny tekst, aby promować inkluzywność i dostępność. Następnym razem, gdy zobaczysz napis „WC”, będziesz świadkiem czegoś więcej niż tylko praktycznego oznakowania – zobaczysz mały fragment historii kulturowej, która ewoluowała przez ponad wiek.