„Te małe chwile uświadamiają mi, że moje ciało starzeje się w subtelny sposób, którego nie zauważam, dopóki nie jest za późno”.

Starzenie się to z pewnością przywilej, ale wciąż mam wrażenie, że społeczeństwo rzadko przygotowuje nas na to, jak to jest naprawdę się starzeć.

Jako osoba zbliżająca się do trzydziestki, z pewnością mam wiele własnych pytań.

Dlatego, kiedy opublikowaliśmy historie osób starszych o trudnej rzeczywistości starzenia się , przekopałem się przez komentarze i odkryłem, że społeczność BuzzFeed ma jeszcze więcej „twardych prawd” do podzielenia się. Oto, co powiedzieli.

1. „Jesteś bliżej końca niż początku”. To mnie naprawdę wkurza. To i świadomość, że moje ciało zwalnia, a ja jeszcze z tym nie skończyłam – a do tego dochodzi jeszcze upadek psychiczny. W tym roku skończyłam 46 lat i świadomość, że jestem bliżej pięćdziesiątki niż czterdziestki, przeraża mnie. Wiem, że raczej nie będę długo żyć, a świadomość, że minęła już ponad połowa, jest przygnębiająca. Jeszcze nie skończyłam!”

Reklama

2. „Mam prawie 40 lat. Czasami muszę wyciągnąć kalkulator i odjąć rok urodzenia od daty urodzenia, żeby obliczyć, ile mam lat. Moja babcia ma 90 lat, ale mój tata, ojciec i matka już nie żyją. Mam problem z wyobrażeniem sobie, jak będzie wyglądała śmierć. Miewam ataki paniki, próbując wyobrazić sobie, jak to jest „nic”. Mimo to nie mogę przestać o tym myśleć”.

3. „Mam ponad 30 lat i kiedyś znów byłam ekstrawertyczką. Straciłam bliskie przyjaźnie – niektóre po prostu mnie olały, a inne rozpadły się z powodu odmiennych przekonań i priorytetów. Kiedyś bardzo mnie to niepokoiło, ale teraz jestem wdzięczna tym, którzy zostali. Wiem, że moi rodzice mieli rację, kiedy mówili, że nie potrzeba wielu przyjaciół, tylko kilku dobrych. Chyba przetrwają te przyjaźnie, które nie wymagają wiele uwagi, bo każdy ma swoje życie. Niektórzy moi przyjaciele są w związkach małżeńskich i mają dzieci, a ja wciąż jestem singielką. Nie przeszkadza mi jednak bycie matką chrzestną ich dzieci!”

Reklama

4. „Nikt nie przygotował mnie do tego, bym wyrosła z lęku i niepokoju, a zamiast tego rozwinęła poczucie spokoju. Przestajesz próbować zmieniać rzeczy i zaczynasz odpuszczać to, co nie działa. Twoja cierpliwość wyczerpuje się w obliczu nieprzyjemnych, toksycznych ludzi i rzeczy, a zostaje ci więcej życzliwości dla tego, co ważne. Teraz jestem znana jako opoka dla moich przyjaciół i współpracowników, jako ktoś, kogo niełatwo zbić z tropu. Doświadczenie może być wyzwalające; przeszłam już przez piekło. Dlaczego drobiazgi miałyby mieć znaczenie, skoro widziałam o wiele gorsze rzeczy?”

5. „Jak bardzo dbanie o zęby jest ważne. To jedna z najważniejszych rzeczy, jakie możesz zrobić dla swojego zdrowia. 10 lat temu miałem pęknięty ząb i to doświadczenie sprawiło, że konsekwentnie i z naciskiem dbałem o codzienne szczotkowanie, nitkowanie i płukanie ust odpowiednim płynem do płukania. Codziennie. Dwa razy dziennie. To sześć minut w ciągu całego dnia, ale oszczędza DZIESIĄTKI lat problemów z biegiem czasu. Moja starsza siostra ma ponad 40 lat i bardzo zaniedbała swoje zęby. Wycięcie choroby dziąseł kosztowało ją 16 000 dolarów, a po operacji będzie dochodzić do siebie przez tygodnie”.

Reklama

6. „Mam teraz 54 lata i to prawda, że ​​wszyscy na nas polegają. Jesteśmy w fazie kanapkowej naszego życia, kiedy nasze dzieci wciąż nas potrzebują, a nasi rodzice zaczynają potrzebować nas coraz bardziej. Dodaj do tego pracę na pełen etat, a to już czyste i całkowite wyczerpanie”.

7. „Teraz o wiele łatwiej jest mi zrobić sobie krzywdę. Zerwałam więzadło krzyżowe przednie, wchodząc bokiem w rząd siedzeń w samolocie! Poza tym, mając 52 lata, dręczą mnie uderzenia gorąca i nocne poty. Ach, te uroki perimenopauzy. Mój mózg wciąż mówi mi, że jestem młoda, ale ciało pokazuje mi środkowy palec!”

Reklama

8. „Pięć lat temu objąłem nowe stanowisko w pracy, które, jak mi się wydawało, nie będzie stanowiło problemu, ponieważ już wykonywałem swoją pracę. Teraz widzę, że mam problem z nadążaniem za codziennymi obowiązkami. Pamiętam starych menedżerów, którzy cały czas siedzieli w biurze i teraz rozumiem, dlaczego. Trzeba się napracować, żeby nadążyć”.

9. „Rodzicielstwo w późniejszym wieku może być wyczerpujące. Adoptowałam syna jako samotna matka w późniejszym wieku. Urodził się, gdy miałam 41 lat. To zupełnie inna bajka niż posiadanie dwóch starszych braci, gdy miałam 22 i 28 lat. Tak, czuję, że mam więcej cierpliwości i mądrości niż w wieku dwudziestu kilku lat, ale czego bym nie dała za choćby połowę energii, którą miałam w młodości”.

Reklama

10. „Możesz się obudzić i nagle zachorować na nową, wyniszczającą chorobę. Oczywiście, może się to zdarzyć w każdym wieku, ale im jesteś starszy, tym większe prawdopodobieństwo”.

11. „Kiedy w końcu przechodzisz na emeryturę, masz długą listę rzeczy, które chcesz zrobić w domu, ale wydaje się, że nie masz już na to ochoty ani energii. Zdarza mi się odkładać to, co trzeba zrobić. Dopiero w tym okresie życia naprawdę rozumiesz, co czuli twoi rodzice, gdy się zestarzeli. Żałuję, że nie byłem dla nich bardziej delikatny”.

Reklama

12. „Jak szybko pogarsza mi się wzrok. Zawsze potrzebowałem okularów/soczewek kontaktowych, ale teraz pogorszył mi się też wzrok z bliska. Wydawało się, że stało się to z dnia na dzień”.

13. „Im jesteś starszy, tym mniej ludzie chcą z tobą rozmawiać, w tym rodzina. Stajesz się ciężarem, a samotność zaczyna się wkradać. Nadal chcesz coś robić, ale twoje ciało ci na to nie pozwala. Mam 68 lat i postanowiłem wymienić olej w moim kamperze. Dwa dni później skończyłem. Po turlaniu się po ziemi i próbach wstania w najmniej bolesny sposób, zdecydowałem, że dodatkowe 120 dolarów może być warte zlecenia tego lokalnemu warsztatowi. Wnuki są najwspanialsze, ale rodzice nie mają ochoty ich przyprowadzać. Widujesz coraz mniej rodziny, co jest korzystne dla nich, ale nie dla starszych. Jesteśmy tutaj i chcemy pozostać częścią społeczeństwa; mentorami na całym świecie i pełni wiedzy, a nikt nie chce słuchać. Więc pozostajesz cichy i samotny”.

Reklama

14. „Paranoja! Nie istniała, dopóki nie skończyłam 50 lat. Teraz za każdym razem, gdy źle się czuję, biegnę do lekarza, żeby się upewnić, że nie mam dużego C albo problemów z sercem i płucami. Ciągle się martwisz, że kończy ci się czas, a twoja liczba jest następna!”

15. „Dwa dni temu skończyłem 58 lat. Moja żona zmarła prawie pięć lat temu i nie potrafię wyjść i spróbować poznać kogoś, bo jestem introwertykiem światowej klasy , a jednocześnie jestem niewiarygodnie samotny. Myśl o próbie znalezienia kogoś nowego w dzisiejszym świecie jest, delikatnie mówiąc, przerażająca”.

Reklama

16. „Niepotrzebnie skomplikowany labirynt technologii. Nic, co wypróbuję za pierwszym razem, nie działa; producenci zakładają, że intuicyjne funkcje są obecne, podczas gdy ja chcę tylko kliknąć przycisk „włącz”. Zestaw wskaźników wielkości iPada w nowych samochodach jest niepotrzebnie skomplikowany i niebezpiecznie rozprasza uwagę podczas jazdy. Właśnie odkryłem, jak korzystać z aplikacji nawigacji GPS na moim iPhonie podłączonym do zapalniczki. (Tak, mój samochód jest taki stary).”

17. „Starzenie się jest naprawdę trudne, a najtrudniejszym aspektem starzenia się są nie tylko problemy zdrowotne, ale także otoczenie społeczne. Większość przyjaciół z dzieciństwa odeszła lub nie jest już aktywna, i tak zaczyna się samotność. Posiadanie dzieci we wczesnej dorosłości może czasami pomóc. Mam 62 lata i jestem zdrowy, ale tęsknię za wieloma przyjaciółmi z dzieciństwa, współpracownikami, rodzicami i innymi krewnymi z mojego pokolenia. Moje dzieci są dla mnie niezbędnym alternatywą dla mojego szczęścia, mimo że żyjemy w zupełnie innym świecie”.

Reklama

18. „Nietrzymanie moczu jest powszechne i stanowi większy problem, niż mogłoby się wydawać. Poza tym produkty na nietrzymanie moczu są drogie”.

19. „Ruchy, które w młodości wykonywałaś bez zastanowienia, mogą cię wykończyć. Dziesięć lat temu zademonstrowałam córce salto w tył i myślałam, że umrę. Kilka lat temu z mężem zjeżdżaliśmy na zjeżdżalni Slip ‘n Slide i przez ponad tydzień cierpieliśmy od brwi aż po paznokcie u stóp. Kilka dni temu skoczyłam z półmetrowej ściany i ledwo wylądowałam, nie robiąc sobie krzywdy. Naprawdę czułam się kompletnie niestabilna. Nie jestem w fatalnej formie, ale te drobne chwile uświadamiają mi, że moje ciało starzeje się w subtelny sposób, którego nie zauważam, dopóki nie jest za późno”.

Reklama

20. „Mając 62 lata i będąc aktywnym fizycznie i pracując w budownictwie przez całe dorosłe życie, czułem, że utrzymanie formy będzie łatwe. Ale tak nie jest; potrzeba ciągłej energii, żeby nie zacząć odczuwać bólu fizycznego i psychicznego, wysilając się, żeby znaleźć sposoby na ruch i aktywność. Nie spodziewałem się tego, ale w wieku 50 lat to powoli cię dopada. Najgorsze jest to, że twój umysł wciąż myśli, że jesteś dwudziestolatkiem i niezwyciężonym!”

21. „Myślę, że jednym z największych problemów jest to, gdy trzeba zacząć zwracać uwagę rodzicom na problemy, które stwarzają. Kiedy jest się młodszym, po prostu podporządkowuje się rodzicom, ale kiedy ma się własne dzieci i widzi się, że rodzice wpływają na nie w sposób, z którym się nie zgadza, trzeba wyznaczyć granice, a to czasami nie jest łatwe. Nie mówię o poważnych sprawach, takich jak przemoc czy zaniedbanie, ale o drobnych sprawach, które dokuczały nam w dzieciństwie i przed którymi chcemy chronić własne dzieci. W ciągu ostatnich kilku lat musiałam odbyć kilka trudnych rozmów z rodzicami, których tak naprawdę się nie spodziewałam”.