W Japonii ludzie lecz\u0105 b\u00f3l \u0142zami. Dobry p\u0142acz, aby \u201ezmy\u0107\u201d wszelkie cierpienie? <\/p>\n\n\n\n
Pomys\u0142 jest powszechny, ale nie do ko\u0144ca prawdziwy. <\/p>\n\n\n\n
Dw\u00f3ch badaczy wyja\u015bnia dlaczego.Pomi\u0144 reklam\u0119Pomi\u0144 reklam\u0119<\/p>\n\n\n\n
P\u0142acz raz w tygodniu, aby \u017cy\u0107 bez stresu. Ta rada, pochodz\u0105ca z Japonii, nie ma \u017cadnych podstaw naukowych. Jednak wiele os\u00f3b w Kraju Kwitn\u0105cej Wi\u015bni uczestniczy w grupowych sesjach p\u0142aczu, aby z\u0142agodzi\u0107 stres i niepok\u00f3j, zgodnie ze stron\u0105 internetow\u0105 Japan Times. Bli\u017cej domu, czy nie m\u00f3wi\u0105 \u201epo prostu porz\u0105dnie si\u0119 wyp\u0142acz, to ci dobrze zrobi\u201d? Dw\u00f3ch specjalist\u00f3w wyja\u015bnia, dlaczego ten pomys\u0142 nie jest do ko\u0144ca prawdziwy.<\/p>\n\n\n\n
Wideo: Aretha Franklin doprowadza Baracka Obam\u0119 do p\u0142aczu<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie s\u0105dz\u0119, aby p\u0142acz raz w tygodniu by\u0142 dobry dla zdrowia psychicznego\u201d \u2014 m\u00f3wi Florian Cova, adiunkt filozofii i psychologii w Centrum Nauk Afektywnych na Uniwersytecie Genewskim (Szwajcaria), zapytany o japo\u0144sk\u0105 terapi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Pomys\u0142, \u017ce \u0142zy pozwalaj\u0105 nam uwolni\u0107 negatywne uczucia, nie jest nowy; podzieli\u0142 si\u0119 tym ju\u017c Zygmunt Freud pod koniec XIX wieku. Dopiero w latach 80. i w wyniku ameryka\u0144skiego badania uzyskano dow\u00f3d naukowy. W 1982 roku biochemik William Frey udowodni\u0142, \u017ce zawarto\u015b\u0107 hormonu stresu w \u0142zach emocjonalnych \u2014 tych, kt\u00f3re wylewamy, gdy jeste\u015bmy smutni \u2014 r\u00f3\u017cni si\u0119 od zawarto\u015bci innych \u0142ez, takich jak te, kt\u00f3re wylewamy obieraj\u0105c cebul\u0119. To wszystko, czego potrzebuje biochemik, aby stwierdzi\u0107, \u017ce takie st\u0119\u017cenie hormon\u00f3w dowodzi, \u017ce p\u0142acz pozwala organizmowi uwolni\u0107 si\u0119 od tego, co jest dla niego z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie ma sensu\u201d \u2014 natychmiast o\u015bwiadcza Ad Vingerhoets, badacz psychologii na Uniwersytecie w Tilburgu (Holandia) i autor ksi\u0105\u017cek Why Only Humans Weep i Adult Crying. Badacz, kt\u00f3ry jest r\u00f3wnie\u017c autorem kilku bada\u0144 naukowych na ten temat, odrzuca wszelkie argumenty twierdz\u0105ce, \u017ce p\u0142acz przynosi fizyczne korzy\u015bci. \u201eHormony stresu s\u0105 r\u00f3wnie\u017c obecne w \u015blinie. Fakt, \u017ce s\u0105 obecne, wskazuje jedynie na to, \u017ce jeste\u015bmy zestresowani, gdy p\u0142aczemy. Ponadto ilo\u015b\u0107 \u0142ez wylanych podczas p\u0142aczu nie wyeliminuje ca\u0142ego stresu\u201d \u2014 twierdzi.<\/p>\n\n\n\n
Sprzeczne wyniki<\/p>\n\n\n\n
Jednak badania deklaratywne lub oparte na pami\u0119tnikach pokazuj\u0105, \u017ce wylewanie \u0142ez jest do\u015bwiadczeniem oczyszczaj\u0105cym. Na przyk\u0142ad w badaniu przeprowadzonym przez kanadyjskiego neuropsychologa Dalbira Bindr\u0119 w 1972 r. studenci zg\u0142aszali, \u017ce czuj\u0105 si\u0119 lepiej po p\u0142aczu. Podobnie w badaniu Williama Freya doro\u015bli monitorowani przez trzydzie\u015bci dni r\u00f3wnie\u017c zg\u0142aszali, \u017ce czuj\u0105 si\u0119 lepiej po ataku p\u0142aczu. W 1986 r. ameryka\u0144scy badacze Kraemer i Hastrup posun\u0119li si\u0119 tak daleko, \u017ce stwierdzili, \u017ce p\u0142acz mo\u017ce wi\u0105za\u0107 si\u0119 ze zmniejszeniem depresji.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKiedy pytamy ludzi, czy czuj\u0105 si\u0119 lepiej po p\u0142aczu, zazwyczaj odpowiadaj\u0105, \u017ce tak, ale kiedy poddajemy ich testom laboratoryjnym w celu zmierzenia uczucia, nie otrzymujemy takich samych wynik\u00f3w\u201d \u2014 podsumowuje Florian Cova, adiunkt filozofii i psychologii. Dok\u0142adniej rzecz ujmuj\u0105c, gdy naukowcy wystawiaj\u0105 osoby na dramatyczny film i mierz\u0105 ich reakcje fizyczne, zauwa\u017caj\u0105, \u017ce negatywne emocje nasilaj\u0105 si\u0119 u tych, kt\u00f3rzy p\u0142acz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Wideo: Dlaczego \u015bmiech nam s\u0142u\u017cy<\/p>\n\n\n\n
Wszystko zale\u017cy od sytuacji<\/p>\n\n\n\n
W obliczu wielu rozbie\u017cno\u015bci w wynikach dotycz\u0105cych psychologicznych korzy\u015bci p\u0142yn\u0105cych z p\u0142aczu, badacze Ad Vingerhoets i Lauren Bylsma nie pytaj\u0105 ju\u017c, czy \u0142zy przynosz\u0105 jakie\u015b korzy\u015bci, ale raczej pytaj\u0105, w jakich warunkach przynosz\u0105 ukojenie.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego w 2008 roku przeprowadzili badanie w 35 krajach i 5000 os\u00f3b, a tak\u017ce zebrali dane na temat ka\u017cdego epizodu p\u0142aczu: czasu trwania, przyczyn, miejsca, obecno\u015bci lub nieobecno\u015bci os\u00f3b z zewn\u0105trz, a tak\u017ce ich reakcji. \u201eNast\u0119pnie zauwa\u017cyli\u015bmy, \u017ce gdy \u0142zy s\u0105 spowodowane sytuacj\u0105, na kt\u00f3r\u0105 nie mamy wp\u0142ywu \u2014 tak\u0105 jak \u015bmier\u0107 \u2014 \u0142zy nie przynosz\u0105 ulgi. Robi\u0105 to, gdy sytuacja jest pod nasz\u0105 kontrol\u0105, na przyk\u0142ad po k\u0142\u00f3tni\u201d \u2014 podkre\u015bla Ad Vingerhoets.<\/p>\n\n\n\n
Ponadto, wed\u0142ug badacza, to nie p\u0142acz przynosi ulg\u0119, ale jego konsekwencje. \u201eJe\u015bli otrzymamy wsparcie emocjonalne w odpowiedzi na nasze \u0142zy, poczujemy si\u0119 lepiej. Podobnie jak dziecko, kt\u00f3re j\u0119czy, by zawo\u0142a\u0107 matk\u0119, p\u0142aczemy, by pokaza\u0107, \u017ce jeste\u015bmy chorzy\u201d \u2013 m\u00f3wi. A p\u0142acz\u0105cy lekarz podsumowuje: \u201eP\u0142acz nie wp\u0142ywa na samopoczucie w spos\u00f3b pozytywny ani negatywny. W przeciwnym razie osoby w depresji \u2013 kt\u00f3re cz\u0119sto p\u0142acz\u0105 i najbardziej potrzebuj\u0105 ulgi \u2013 czu\u0142yby si\u0119 lepiej. Jednak badania pokazuj\u0105, \u017ce tak nie jest\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W Japonii ludzie lecz\u0105 b\u00f3l \u0142zami. Dobry p\u0142acz, aby \u201ezmy\u0107\u201d wszelkie cierpienie? Pomys\u0142 jest powszechny, ale nie do ko\u0144ca prawdziwy. Dw\u00f3ch badaczy wyja\u015bnia \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":5469,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5468","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5468","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5468"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5468\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5470,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5468\/revisions\/5470"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/5469"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5468"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5468"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5468"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}