Ben i ja byli\u015bmy ma\u0142\u017ce\u0144stwem przez jedena\u015bcie lat.<\/p>\n\n\n\n
Przez te jedena\u015bcie lat zrozumia\u0142am, \u017ce bycie \u017con\u0105 chirurga oznacza dzielenie si\u0119 prac\u0105 m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142em o d\u0142ugich zmianach.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142em o nocnych telefonach.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142em, \u017ce w sytuacjach kryzysowych nie chodzi o urodziny, \u015bwi\u0119ta, rocznice ani plany rodzinne.<\/p>\n\n\n\n
I zawsze to szanowa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Ben by\u0142 oddanym chirurgiem i by\u0142em dumny z jego pracy. Po\u015bwi\u0119ci\u0142 lata na doskonalenie si\u0119 w zawodzie i wiedzia\u0142em, \u017ce pomaganie pacjentom to dla niego co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko praca.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142o co\u015b, na czym naprawd\u0119 mu zale\u017ca\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Ale w ci\u0105gu ostatniego roku co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Jego godziny pracy sta\u0142y si\u0119 d\u0142u\u017csze.<\/p>\n\n\n\n
Jego zmiany zdawa\u0142y si\u0119 by\u0107 bardziej wymagaj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n
Stopniowo zacz\u0119\u0142am dostosowywa\u0107 nasze \u017cycie rodzinne do jego harmonogramu.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast zastanawia\u0107 si\u0119, czy Ben zd\u0105\u017cy wr\u00f3ci\u0107 na kolacj\u0119, zacz\u0105\u0142em zak\u0142ada\u0107, \u017ce raczej nie.<\/p>\n\n\n\n
Przygotowywa\u0142am mu posi\u0142ek, przykrywa\u0142am go i wk\u0142ada\u0142am do lod\u00f3wki, zanim jeszcze usiad\u0142am z c\u00f3rk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Czasami zostawia\u0142em notatk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Czasami wysy\u0142a\u0142em wiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Czasami po prostu k\u0142ad\u0142am si\u0119 spa\u0107, nie wiedz\u0105c, czy wr\u00f3ci jeszcze wieczorem do domu.<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tku powiedzia\u0142em sobie, \u017ce to tymczasowe.<\/p>\n\n\n\n
W szpitalach zdarzaj\u0105 si\u0119 okresy wzmo\u017conego ruchu.<\/p>\n\n\n\n
Lekarze s\u0105 przyt\u0142oczeni.<\/p>\n\n\n\n
Zmiany kadrowe.<\/p>\n\n\n\n
Sytuacje awaryjne si\u0119 zdarzaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Zawsze jest jakie\u015b wyja\u015bnienie.<\/p>\n\n\n\n
Ale z czasem stracone okazje zacz\u0119\u0142y si\u0119 sumowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie pojawi\u0142 si\u0119 na \u015awi\u0119cie Dzi\u0119kczynienia.<\/p>\n\n\n\n
Nie pojawi\u0142 si\u0119 na naszej rocznicy.<\/p>\n\n\n\n
I nie pojawi\u0142 si\u0119 na \u00f3smych urodzinach naszej c\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n
To ostatnie by\u0142o szczeg\u00f3lnie trudne.<\/p>\n\n\n\n
Nasza c\u00f3rka przez wiele dni rozmawia\u0142a o swoich urodzinach.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142a podekscytowana tortem, dekoracjami i nasz\u0105 obecno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ben obieca\u0142, \u017ce spr\u00f3buje przyjecha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ale szpital go potrzebowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tak mi przynajmniej powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzykro mi, kochanie. Brakuje nam personelu.\u201d<\/p>\n\n\n\n
S\u0142ysza\u0142em wyczerpanie w jego g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119 nie czeka\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Powiedzia\u0142em mu, \u017ce wszystko w porz\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n
Powiedzia\u0142em, \u017ce rozumiem.<\/p>\n\n\n\n
Ale po zako\u0144czeniu rozmowy siedzia\u0142em jeszcze przez chwil\u0119 w ciszy.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142em rozczarowany.<\/p>\n\n\n\n
Nie jestem z\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze nie.<\/p>\n\n\n\n
Po prostu jestem rozczarowany.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142em, \u017ce Ben ci\u0119\u017cko pracuje.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142em, \u017ce pacjenci na nim polegaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142am, \u017ce \u017c\u0105danie od niego, \u017ceby po prostu odszed\u0142 w sytuacji kryzysowej, by\u0142o nierealne.<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119c powtarza\u0142em sobie, \u017ce nasza rodzina rozumie.<\/p>\n\n\n\n
\u017be go wspierali\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
\u017be wszystko w ko\u0144cu si\u0119 uspokoi.<\/p>\n\n\n\n
Ale tak si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142y noce, kiedy Ben wraca\u0142 do domu tak p\u00f3\u017ano, \u017ce ja ju\u017c spa\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Innymi nocami w og\u00f3le nie wraca\u0142 do domu.<\/p>\n\n\n\n
Jego wiadomo\u015bci by\u0142y zazwyczaj kr\u00f3tkie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBrakuje nam personelu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eD\u0142uga noc.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie czekaj.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko jest w porz\u0105dku.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zacz\u0105\u0142em zauwa\u017ca\u0107, \u017ce za ka\u017cdym razem, gdy wraca\u0142 do domu, wygl\u0105da\u0142 na coraz bardziej zm\u0119czonego.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142 cienie pod oczami.<\/p>\n\n\n\n
Czasami jad\u0142 obiad, tak naprawd\u0119 nie czuj\u0105c jego smaku.<\/p>\n\n\n\n
Siedzia\u0142 przy kuchennym stole i wpatrywa\u0142 si\u0119 w przestrze\u0144, jakby my\u015blami wci\u0105\u017c by\u0142 w szpitalu.<\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142em zapyta\u0107, co si\u0119 dzieje.<\/p>\n\n\n\n
Ale za ka\u017cdym razem, gdy zaczyna\u0142am o tym wspomina\u0107, powstrzymywa\u0142am si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nie chcia\u0142em sta\u0107 si\u0119 kolejnym \u017ar\u00f3d\u0142em presji.<\/p>\n\n\n\n
Pewnej nocy obudzi\u0142em si\u0119 i zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce Bena nie ma obok mnie.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142am i zobaczy\u0142am go siedz\u0105cego na brzegu \u0142\u00f3\u017cka.<\/p>\n\n\n\n
Jego ramiona lekko si\u0119 porusza\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tku my\u015bla\u0142em, \u017ce jest po prostu wyczerpany.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce on p\u0142aka\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBen?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Natychmiast otar\u0142 twarz.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do mnie i wymusi\u0142 delikatny u\u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCi\u0119\u017cka noc.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
“Co si\u0119 sta\u0142o?”<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma si\u0119 o co martwi\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wygl\u0105da\u0142 na wyczerpanego.<\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142em go naciska\u0107, \u017ceby odpowiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast tego si\u0119gn\u0119\u0142am po jego d\u0142o\u0144.<\/p>\n\n\n\n
On \u015bcisn\u0105\u0142 moje.<\/p>\n\n\n\n
\u201eId\u017a spa\u0107\u201d \u2013 wyszepta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu tak zrobi\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Ale nie mog\u0142em przesta\u0107 my\u015ble\u0107 o tym momencie.<\/p>\n\n\n\n
Ben zawsze by\u0142 spokojny.<\/p>\n\n\n\n
Osoba, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 zdolna poradzi\u0107 sobie ze wszystkim.<\/p>\n\n\n\n
Widok jego za\u0142amania, nawet kr\u00f3tkiego, mnie przestraszy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zastanawia\u0142em si\u0119, co takiego niesie, o czym mi nie m\u00f3wi.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego wtorkowego poranka obserwowa\u0142em, jak Ben przygotowuje si\u0119 do kolejnego dnia w szpitalu.<\/p>\n\n\n\n
Przypi\u0105\u0142 identyfikator do kieszeni.<\/p>\n\n\n\n
Z\u0142apa\u0142 kluczyki.<\/p>\n\n\n\n
Po\u017cegna\u0142 si\u0119 poca\u0142unkiem z nasz\u0105 c\u00f3rk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Potem mnie poca\u0142owa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrawdopodobnie si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
“Ja wiem.”<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142 si\u0119 na chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
“Przepraszam.”<\/p>\n\n\n\n
Pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo prostu dbaj o siebie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i wyszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Po zamkni\u0119ciu drzwi sta\u0142em tam jeszcze chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy wpad\u0142em na pomys\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast czeka\u0107, a\u017c wr\u00f3ci do domu, zanios\u0142em mu lunch.<\/p>\n\n\n\n
Nic skomplikowanego.<\/p>\n\n\n\n
Po prostu co\u015b znajomego.<\/p>\n\n\n\n
Co\u015b, co mog\u0142oby nieco u\u0142atwi\u0107 mu dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Przygotowa\u0142am jego ulubione danie i doda\u0142am kawa\u0142ek szarlotki.<\/p>\n\n\n\n
Zanim zamkn\u0105\u0142em pojemnik, napisa\u0142em kr\u00f3tk\u0105 notatk\u0119 i w\u0142o\u017cy\u0142em j\u0105 pod widelec.<\/p>\n\n\n\n
W artykule napisano:<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie musisz si\u0119 wszystkimi opiekowa\u0107. Daj mi swoj\u0105 kolej.\u201d<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119, gdy to przeczyta\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Wyobrazi\u0142em sobie Bena otwieraj\u0105cego pojemnik w czasie wzmo\u017conej aktywno\u015bci i widz\u0105cego notatk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Wyobrazi\u0142em sobie, jak zmienia si\u0119 jego wyraz twarzy.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce by si\u0119 \u015bmia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce do mnie zadzwoni.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce na kilka minut zapomni, jak bardzo jest wyczerpany.<\/p>\n\n\n\n
Wsiad\u0142em do samochodu i pojecha\u0142em do szpitala.<\/p>\n\n\n\n
Nie mog\u0142em si\u0119 doczeka\u0107, \u017ceby go zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ale w chwili, gdy przekroczy\u0142am pr\u00f3g, poczu\u0142am co\u015b innego.<\/p>\n\n\n\n
Podszed\u0142em do stanowiska piel\u0119gniarskiego.<\/p>\n\n\n\n
Jedna z piel\u0119gniarek zna\u0142a mnie tam od lat.<\/p>\n\n\n\n
Zwykle si\u0119 u\u015bmiecha\u0142a, gdy mnie widzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Tym razem tego nie zrobi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCze\u015b\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142em. \u201eCzy Ben jest w pobli\u017cu?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a na mnie.<\/p>\n\n\n\n
Potem spojrza\u0142a na inn\u0105 piel\u0119gniark\u0119 stoj\u0105c\u0105 obok niej.<\/p>\n\n\n\n
Od razu zauwa\u017cy\u0142em wymian\u0119 zda\u0144.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3j u\u015bmiech znikn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119, nie ostrzegaj go\u201d \u2013 doda\u0142em. \u201ePewnie powie mi, \u017ce niepotrzebnie si\u0119 tym przejmowa\u0142em\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u017badna z kobiet nie odpowiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em, jak w \u017co\u0142\u0105dku zaczyna mi si\u0119 tworzy\u0107 w\u0119ze\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy co\u015b si\u0119 sta\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Piel\u0119gniarka wygl\u0105da\u0142a na zaniepokojon\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdzie jest Ben?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nadal nic.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em, \u017ce moja cierpliwo\u015b\u0107 si\u0119 ko\u0144czy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego wszyscy zachowuj\u0105 si\u0119, jakby co\u015b by\u0142o nie tak?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zanim kt\u00f3rakolwiek z piel\u0119gniarek zd\u0105\u017cy\u0142a odpowiedzie\u0107, zauwa\u017cy\u0142em kogo\u015b zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 z korytarza.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142 Arnold.<\/p>\n\n\n\n
Kolega Bena.<\/p>\n\n\n\n
Spotka\u0142em Arnolda kilkakrotnie na przestrzeni lat.<\/p>\n\n\n\n
Od razu go rozpozna\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Ale co\u015b w jego wyrazie twarzy sprawi\u0142o, \u017ce serce mi zamar\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Jego twarz wygl\u0105da\u0142a niezwykle blado.<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142 si\u0119, gdy mnie zobaczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119, bo nadal nie rozumia\u0142em, co si\u0119 dzieje.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCiesz\u0119 si\u0119, \u017ce tu jeste\u015b\u201d \u2013 powiedzia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Lekko unios\u0142em torb\u0119 z lunchem.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzynios\u0142em Benowi co\u015b do jedzenia.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Arnold nie odpowiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy mo\u017cesz mi powiedzie\u0107, gdzie on jest?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142 mi prosto w oczy.<\/p>\n\n\n\n
Przez kilka sekund nic nie powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Potem jego wyraz twarzy uleg\u0142 zmianie.<\/p>\n\n\n\n
Jego oczy nape\u0142ni\u0142y si\u0119 \u0142zami.<\/p>\n\n\n\n
To przerazi\u0142o mnie bardziej ni\u017c cokolwiek innego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eArnold?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 wzrok.<\/p>\n\n\n\n
A potem z powrotem na mnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNic ci nie powiedzia\u0142, prawda?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142em si\u0119 kompletnie zdezorientowany.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzego mi nie powiedzia\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Arnold zdawa\u0142 si\u0119 nie by\u0107 pewien, czy w og\u00f3le powinien cokolwiek powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142em w stron\u0119 piel\u0119gniarek.<\/p>\n\n\n\n
Nikt si\u0119 nie odezwa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Torba na lunch nagle wyda\u0142a mi si\u0119 niemo\u017cliwie ci\u0119\u017cka.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bla\u0142em o przegapionych urodzinach.<\/p>\n\n\n\n
Pomini\u0119ta rocznica.<\/p>\n\n\n\n
Noce, kiedy nie wraca\u0142 do domu.<\/p>\n\n\n\n
Moment, w kt\u00f3rym znalaz\u0142am go p\u0142acz\u0105cego na skraju naszego \u0142\u00f3\u017cka.<\/p>\n\n\n\n
Nagle wszystkie te rzeczy zacz\u0119\u0142y nabiera\u0107 wsp\u00f3lnego charakteru.<\/p>\n\n\n\n
A\u017c do tamtej chwili s\u0105dzi\u0142em, \u017ce Ben by\u0142 po prostu przyt\u0142oczony swoj\u0105 prac\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Teraz, stoj\u0105c na korytarzu szpitala, u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce mog\u0142o dzia\u0107 si\u0119 co\u015b o wiele powa\u017cniejszego.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142em ponownie na Arnolda.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdzie jest m\u00f3j m\u0105\u017c?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0105\u0142 powolny oddech.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bl\u0119, \u017ce musisz usi\u0105\u015b\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie. Po prostu mi powiedz.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Arnold spojrza\u0142 na mnie z wyrazem, jakiego nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142em u jego twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam\u201d \u2013 powiedzia\u0142 cicho.<\/p>\n\n\n\n
Zacisn\u0119\u0142am d\u0142onie na torbie na lunch.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZa co przepraszasz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie odpowiedzia\u0142 od razu.<\/p>\n\n\n\n
I w tej ciszy u\u015bwiadomi\u0142em sobie co\u015b wa\u017cnego.<\/p>\n\n\n\n
Cokolwiek Ben przede mn\u0105 ukrywa\u0142, nie mia\u0142o to nic wsp\u00f3lnego z opuszczon\u0105 zmian\u0105 ani kolejn\u0105 trudn\u0105 noc\u0105 w szpitalu.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy zrozumia\u0142em, dlaczego wszyscy czuli si\u0119 tak nieswojo, gdy przyby\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy zrozumia\u0142em, dlaczego oczy Arnolda nape\u0142ni\u0142y si\u0119 \u0142zami.<\/p>\n\n\n\n
I po raz pierwszy przestraszy\u0142am si\u0119, \u017ce m\u0119\u017cczyzna, z kt\u00f3rym sp\u0119dzi\u0142am jedena\u015bcie lat, buduj\u0105c \u017cycie, d\u017awiga\u0142 ci\u0119\u017car, o kt\u00f3rym zupe\u0142nie nic nie wiedzia\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Jecha\u0142am do szpitala, spodziewaj\u0105c si\u0119, \u017ce zrobi\u0119 m\u0119\u017cowi niespodziank\u0119 w postaci lunchu.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast tego sta\u0142em na korytarzu otoczony lud\u017ami, kt\u00f3rzy wydawali si\u0119 wiedzie\u0107 co\u015b, czego ja nie wiem.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142em na kr\u00f3tk\u0105 notatk\u0119, kt\u00f3r\u0105 dla niego napisa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie musisz si\u0119 wszystkimi opiekowa\u0107. Daj mi swoj\u0105 kolej.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wtedy chcia\u0142em mu po prostu przypomnie\u0107, \u017ce nie musi d\u017awiga\u0107 wszystkiego sam.<\/p>\n\n\n\n
Teraz, trzymaj\u0105c t\u0119 \u200b\u200bnotatk\u0119 w r\u0119ku, s\u0142owa wydawa\u0142y mi si\u0119 inne.<\/p>\n\n\n\n
Bo by\u0107 mo\u017ce Ben przez ca\u0142y czas pr\u00f3bowa\u0142 mi co\u015b powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce po prostu nie wiedzia\u0142em, jak to us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n\n\n\n
A gdy Arnold stan\u0105\u0142 przede mn\u0105, wyra\u017anie pr\u00f3buj\u0105c znale\u017a\u0107 odpowiednie s\u0142owa, u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce to, co nast\u0105pi, zmieni spos\u00f3b, w jaki pojm\u0119 miniony rok \u2013 a by\u0107 mo\u017ce ca\u0142e nasze ma\u0142\u017ce\u0144stwo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ben i ja byli\u015bmy ma\u0142\u017ce\u0144stwem przez jedena\u015bcie lat. Przez te jedena\u015bcie lat zrozumia\u0142am, \u017ce bycie \u017con\u0105 chirurga oznacza dzielenie si\u0119 prac\u0105 m\u0119\u017ca. Wiedzia\u0142em \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":30633,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-30632","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30632","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=30632"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30632\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30634,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/30632\/revisions\/30634"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/30633"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=30632"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=30632"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=30632"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}