Deszcz osiada\u0142 nad dolin\u0105 niczym mi\u0119kka, szara zas\u0142ona, zakrywaj\u0105c kamienie starej rodzinnej posiad\u0142o\u015bci i zmieniaj\u0105c \u015bcie\u017cki w w\u0105skie strumienie. <\/p>\n\n\n\n
W domu zapach kadzid\u0142a miesza\u0142 si\u0119 z delikatnym, metalicznym zapachem srebra z pokoi, w kt\u00f3rych Malik, ojciec Zainab, sp\u0119dza\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 swoich dni. <\/p>\n\n\n\n
Zainab siedzia\u0142a cicho w k\u0105cie salonu, ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w znajome d\u017awi\u0119ki wok\u00f3\u0142 siebie. <\/p>\n\n\n\n
By\u0142a niewidoma od urodzenia, wi\u0119c zna\u0142a sw\u00f3j dom poprzez echa, kroki, zapachy i faktury.<\/p>\n\n\n\n
Rozpoznawa\u0142a kroki ojca, nie zdradzaj\u0105c nikomu, kto wszed\u0142 do pokoju. Malik st\u0105pa\u0142 ci\u0119\u017cko, jakby ka\u017cdy krok ni\u00f3s\u0142 ci\u0119\u017car oczekiwa\u0144 rodziny. Dla niego wygl\u0105d i reputacja by\u0142y wa\u017cniejsze ni\u017c \u017cyczliwo\u015b\u0107. Dwie siostry Zainab, Aminah i Laila, zwr\u00f3ci\u0142y jego uwag\u0119, poniewa\u017c pasowa\u0142y do \u200b\u200bwizerunku, jaki rodzina chcia\u0142a prezentowa\u0107 \u015bwiatu. Zainab natomiast zawsze by\u0142a traktowana jak kto\u015b, kogo nale\u017cy ukrywa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c dawno nauczy\u0142a si\u0119, \u017ce nie nale\u017cy oczekiwa\u0107 od niego uczu\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego popo\u0142udnia Malik wszed\u0142 do pokoju i zatrzyma\u0142 si\u0119 obok jej krzes\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWsta\u0144\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zainab powoli wsta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJest m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry potrzebuje \u017cony\u201d \u2013 kontynuowa\u0142 Malik. \u201eWyjdziesz za niego za m\u0105\u017c\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142a, jak \u015bciska jej si\u0119 \u017co\u0142\u0105dek.<\/p>\n\n\n\n
“Kim on jest?”<\/p>\n\n\n\n
\u201eNazywa si\u0119 Yusha. Mieszka niedaleko rzeki. Ma niewiele, ale ch\u0119tnie zapewni ci dom.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zainab nic nie powiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142a nadziej\u0119, \u017ce ojciec w ko\u0144cu przem\u00f3wi do niej jak do c\u00f3rki. Zamiast tego decyzja ju\u017c zapad\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u015alub odby\u0142 si\u0119 w ciszy i spokoju. Nie by\u0142o hucznych uroczysto\u015bci ani licznego zgromadzenia krewnych. Zainab mia\u0142a na sobie prost\u0105 lnian\u0105 sukni\u0119, a Jusza przyby\u0142 w skromnym stroju. Kiedy wzi\u0105\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119, od razu co\u015b dostrzeg\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Jego chwyt by\u0142 ostro\u017cny.<\/p>\n\n\n\n
Brak kontroli.<\/p>\n\n\n\n
Ostro\u017cny.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo teraz twoje \u017cycie\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Malik przed wyj\u015bciem.<\/p>\n\n\n\n
Yusha poczeka\u0142, a\u017c zostan\u0105 sami, zanim si\u0119 odezwa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem, \u017ce to nie jest dom, jaki sobie wyobra\u017ca\u0142a\u015b\u201d \u2013 powiedzia\u0142 \u0142agodnie. \u201eAle nigdy nie b\u0119d\u0119 ci\u0119 traktowa\u0142 jak ci\u0119\u017caru\u201d.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142owa te utkwi\u0142y w pami\u0119ci Zainab d\u0142ugo po tym, jak dotarli do jego ma\u0142ego domu.<\/p>\n\n\n\n
Dom by\u0142 prosty, z drewnianymi \u015bcianami, ma\u0142\u0105 kuchni\u0105 i w\u0105skim pokojem, do kt\u00f3rego wpada\u0142o \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne przez uchylone okno. W niczym nie przypomina\u0142 posiad\u0142o\u015bci jej ojca.<\/p>\n\n\n\n
A jednak by\u0142o w tym co\u015b spokojnego.<\/p>\n\n\n\n
Tego pierwszego wieczoru Yusha przygotowa\u0142 ciep\u0142y posi\u0142ek i postawi\u0142 go przed sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie musisz si\u0119 mnie ba\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie boj\u0119 si\u0119 ciebie\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Zainab. \u201eBoj\u0119 si\u0119 tego, w co przekszta\u0142ci\u0142o si\u0119 moje \u017cycie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Yusha przez chwil\u0119 milcza\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWtedy mo\u017ce uda nam si\u0119 zbudowa\u0107 co\u015b innego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dotrzyma\u0142 obietnicy.<\/p>\n\n\n\n
Przez kolejne tygodnie Jusza uczy\u0142 Zainab, jak pewnie porusza\u0107 si\u0119 po domu i po \u015bcie\u017cce wzd\u0142u\u017c rzeki. Opisywa\u0142 jej krajobraz z niezwyk\u0142\u0105 szczeg\u00f3\u0142owo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Opowiada\u0142 jej, kiedy niebo by\u0142o czyste, kiedy chmury zbiera\u0142y si\u0119 nad g\u00f3rami i kiedy w pobli\u017cu wody pojawia\u0142y si\u0119 pierwsze kwiaty.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u015b s\u0142o\u0144ce \u015bwieci inaczej\u201d \u2013 powiedzia\u0142 jej pewnego ranka.<\/p>\n\n\n\n
“Jak?”<\/p>\n\n\n\n
\u201eCiep\u0142e, ale delikatne. Jak ma\u0142y promyk s\u0142o\u0144ca spoczywaj\u0105cy w twojej d\u0142oni.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zainab si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy zacz\u0119\u0142a rozumie\u0107, \u017ce \u015blepota nie oznacza, \u017ce \u200b\u200bmusi \u017cy\u0107 bez pi\u0119kna. Mog\u0142a do\u015bwiadcza\u0107 \u015bwiata poprzez d\u017awi\u0119k, dotyk, zapach, temperatur\u0119 i pami\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Yusha przywi\u00f3z\u0142 jej zio\u0142a ze wsi. Nauczy\u0142 j\u0105 rozpoznawa\u0107 mi\u0119t\u0119 po ostrym zapachu i sza\u0142wi\u0119 po mi\u0119kkich li\u015bciach. Razem s\u0142uchali rzeki i poznawali r\u00f3\u017cne odg\u0142osy ptak\u00f3w na drzewach.<\/p>\n\n\n\n
Ich przyja\u017a\u0144 powoli przerodzi\u0142a si\u0119 w co\u015b g\u0142\u0119bszego.<\/p>\n\n\n\n
Zainab zacz\u0119\u0142a czeka\u0107 na jego kroki ka\u017cdego wieczoru.<\/p>\n\n\n\n
Yusha zacz\u0105\u0142 zapisywa\u0107 drobne odkrycia, aby opowiedzie\u0107 o nich po powrocie do domu.<\/p>\n\n\n\n
\u017badne z nich nie m\u00f3wi\u0142o otwarcie o mi\u0142o\u015bci, ale oboje czuli, \u017ce ona narasta.<\/p>\n\n\n\n
A\u017c pewnego popo\u0142udnia wszystko si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Zainab dosz\u0142a do skraju wioski, aby zebra\u0107 warzywa, gdy us\u0142ysza\u0142a znajomy g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZainab?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zatrzyma\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142a Aminah.<\/p>\n\n\n\n
Jej siostra podesz\u0142a i spojrza\u0142a na koszyk w r\u0119kach Zainab.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWi\u0119c to jest twoje nowe \u017cycie?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zainab zachowa\u0142a spok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJestem szcz\u0119\u015bliwy.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Aminah cicho si\u0119 za\u015bmia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiesz wszystkiego o m\u0119\u017cczy\u017anie, kt\u00f3rego po\u015blubi\u0142a\u015b.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wyraz twarzy Zainab uleg\u0142 zmianie.<\/p>\n\n\n\n
“Co masz na my\u015bli?”<\/p>\n\n\n\n
\u201eYusha nie zawsze by\u0142 biednym wie\u015bniakiem\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Aminah. \u201eJest o nim historia, o kt\u00f3rej nikt ju\u017c nie m\u00f3wi\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zainab czeka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKiedy\u015b by\u0142 lekarzem w mie\u015bcie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Te s\u0142owa wprawi\u0142y Zainab w konsternacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLekarz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak. Lata temu w regionie szerzy\u0142a si\u0119 powa\u017cna choroba. Yusha pr\u00f3bowa\u0142 pom\u00f3c. Co\u015b posz\u0142o nie tak i m\u0142ody pacjent zmar\u0142. Ludzie obwiniali go o t\u0119 tragedi\u0119. Jego reputacja znikn\u0119\u0142a niemal z dnia na dzie\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n
D\u0142onie Zainab zacisn\u0119\u0142y si\u0119 na koszu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego mi nie powiedzia\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bnie o to powiniene\u015b go zapyta\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Aminah odesz\u0142a, zostawiaj\u0105c Zainab z wi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 pyta\u0144 ni\u017c odpowiedzi.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Jusza wr\u00f3ci\u0142 wieczorem, od razu zauwa\u017cy\u0142, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b cicho\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMusz\u0119 ci\u0119 o co\u015b zapyta\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142 naprzeciwko niej.<\/p>\n\n\n\n
“Zapyta\u0107.”<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy zawsze by\u0142e\u015b biednym wie\u015bniakiem?\u201d<\/p>\n\n\n\n
W pokoju zapad\u0142a cisza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 powiedzia\u0142 w ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n
Zainab czeka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142em lekarzem.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142a, jak serce jej zamiera.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego to przede mn\u0105 ukry\u0142e\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Jusza spu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBo si\u0119 wstydzi\u0142em\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wyja\u015bni\u0142, \u017ce lata wcze\u015bniej pracowa\u0142 w miejskiej klinice podczas epidemii. By\u0142 m\u0142ody i pewny siebie, przekonany, \u017ce mo\u017ce pom\u00f3c ka\u017cdemu. Podczas trudnego leczenia pope\u0142ni\u0142 powa\u017cny b\u0142\u0105d. Jedna z jego pacjentek, m\u0142oda kobieta z wp\u0142ywowej rodziny, zmar\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Yusha wzi\u0105\u0142 na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za b\u0142\u0105d.<\/p>\n\n\n\n
Cho\u0107 okoliczno\u015bci by\u0142y skomplikowane, strata zniszczy\u0142a jego karier\u0119 i pewno\u015b\u0107 siebie. Opu\u015bci\u0142 miasto i wybra\u0142 spokojne \u017cycie z dala od ludzi, kt\u00f3rzy go kiedy\u015b znali.<\/p>\n\n\n\n
\u201eUzna\u0142em, \u017ce nie mam prawa zaczyna\u0107 od nowa\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zainab s\u0142ucha\u0142a uwa\u017cnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA potem m\u00f3j ojciec przyprowadzi\u0142 mnie do ciebie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
“Tak.”<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy zgodzi\u0142a\u015b si\u0119, bo on ci co\u015b zaoferowa\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
“NIE.”<\/p>\n\n\n\n
G\u0142os Yushy dr\u017ca\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zgodzi\u0142em si\u0119, bo rozumia\u0142em, jak to jest by\u0107 os\u0105dzanym za co\u015b, czego nie da si\u0119 zmieni\u0107. Wiedzia\u0142em, jak to jest, gdy ludzie decyduj\u0105 o ca\u0142ej twojej przysz\u0142o\u015bci na podstawie jednego aspektu twojego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Zainab wyci\u0105gn\u0119\u0142a ku niemu r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Jej palce dotkn\u0119\u0142y jego d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiniene\u015b mi zaufa\u0107 i powiedzie\u0107 prawd\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
“Ja wiem.”<\/p>\n\n\n\n
D\u0142ugo milcza\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Potem zapyta\u0142a: \u201eCzy nadal zajmuje si\u0119 pan medycyn\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Yusha zawaha\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzasami. Ludzie ze wsi przychodz\u0105 do mnie, kiedy nie mog\u0105 dotrze\u0107 do miejskiej przychodni. Pomagam, kiedy mog\u0119, ale nigdy nie pobieram od nich wi\u0119cej, ni\u017c mog\u0105 sobie pozwoli\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zainab u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 lekko.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBrzmi jak cz\u0142owiek, kt\u00f3rego znam.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Yusha wygl\u0105da\u0142 na zaskoczonego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie jeste\u015b z\u0142y?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eBoli mnie, \u017ce zatai\u0142e\u015b przede mn\u0105 prawd\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a. \u201eAle twoja przesz\u0142o\u015b\u0107 nie decyduje o tym, kim jeste\u015b dzisiaj\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy od lat Yusha pozwoli\u0142 sobie na p\u0142acz.<\/p>\n\n\n\n
Zainab delikatnie trzyma\u0142a go za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePomog\u0142e\u015b mi zobaczy\u0107 \u015bwiat, kt\u00f3rego nigdy nie by\u0142am w stanie zobaczy\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a. \u201eTeraz mo\u017ce pomog\u0119 ci spojrze\u0107 na siebie inaczej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Od tego dnia ich \u017cycie uleg\u0142o zmianie.<\/p>\n\n\n\n
Jusza przesta\u0142 ukrywa\u0107 swoj\u0105 wiedz\u0119. Zacz\u0105\u0142 otwarcie pomaga\u0107 mieszka\u0144com wioski, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z lokalnymi pracownikami s\u0142u\u017cby zdrowia, gdy tylko jego do\u015bwiadczenie by\u0142o przydatne. Zainab odkry\u0142a, \u017ce \u200b\u200bma niezwyk\u0142\u0105 pami\u0119\u0107 do g\u0142os\u00f3w, zi\u00f3\u0142, lek\u00f3w i instrukcji. Zacz\u0119\u0142a pomaga\u0107 w organizacji zaopatrzenia i oprowadza\u0107 starszych mieszka\u0144c\u00f3w wioski po klinice.<\/p>\n\n\n\n
Ich ma\u0142y dom sta\u0142 si\u0119 miejscem, w kt\u00f3rym ludzie mogli prosi\u0107 o pomoc.<\/p>\n\n\n\n
Wie\u015bci o ich pracy w ko\u0144cu dotar\u0142y do \u200b\u200bMalika.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego ranka przyszed\u0142 do domu, spodziewaj\u0105c si\u0119, \u017ce jego c\u00f3rka b\u0119dzie wie\u015b\u0107 n\u0119dzne \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Zamiast tego us\u0142ysza\u0142 \u015bmiech.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142ysza\u0142, jak s\u0105siedzi dzi\u0119kuj\u0105 Yuszy.<\/p>\n\n\n\n
A potem us\u0142ysza\u0142 Zainab przemawiaj\u0105c\u0105 pewnym g\u0142osem do grupy mieszka\u0144c\u00f3w wioski.<\/p>\n\n\n\n
Malik sta\u0142 spokojnie w drzwiach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZainab\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Natychmiast rozpozna\u0142a jego g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n
Ona nie pobieg\u0142a w jego stron\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ona r\u00f3wnie\u017c nie odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJestem tutaj\u201d \u2013 powiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce po raz pierwszy Malik zrozumia\u0142 to, czego nie dostrzega\u0142 przez dwadzie\u015bcia jeden lat.<\/p>\n\n\n\n
Jego c\u00f3rka nigdy nie by\u0142a dla niego ci\u0119\u017carem.<\/p>\n\n\n\n
Po prostu potrzebowa\u0142a kogo\u015b, kto da jej mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyboru w\u0142asnej drogi.<\/p>\n\n\n\n
Yusha sta\u0142 obok niej, ale nie m\u00f3wi\u0142 w jej imieniu.<\/p>\n\n\n\n
Zainab stan\u0119\u0142a twarz\u0105 do ojca i spokojnie powiedzia\u0142a: \u201eNie potrzebuj\u0119, \u017ceby\u015b mi wsp\u00f3\u0142czu\u0142. Chcia\u0142am tylko, \u017ceby\u015b uwierzy\u0142, \u017ce potrafi\u0119 zbudowa\u0107 sobie \u017cycie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Malik spu\u015bci\u0142 g\u0142ow\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMyli\u0142em si\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Zainab wzi\u0119\u0142a powolny oddech.<\/p>\n\n\n\n
Przebaczenie nie wyma\u017ce przesz\u0142o\u015bci. Ale mo\u017ce uniemo\u017cliwi\u0107 przesz\u0142o\u015bci kontrolowanie przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Si\u0119gn\u0119\u0142a po d\u0142o\u0144 Yushy.<\/p>\n\n\n\n
Razem wr\u00f3cili do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n
Na zewn\u0105trz deszcz przesta\u0142 pada\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Dolina by\u0142a nadal spowita chmurami, lecz za g\u00f3rami zaczyna\u0142a pojawia\u0107 si\u0119 cienka smuga \u015bwiat\u0142a s\u0142onecznego.<\/p>\n\n\n\n
Zainab nie mog\u0142a tego zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ale czu\u0142a jego ciep\u0142o na twarzy.<\/p>\n\n\n\n
I po raz pierwszy to wystarczy\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Deszcz osiada\u0142 nad dolin\u0105 niczym mi\u0119kka, szara zas\u0142ona, zakrywaj\u0105c kamienie starej rodzinnej posiad\u0142o\u015bci i zmieniaj\u0105c \u015bcie\u017cki w w\u0105skie strumienie. W domu zapach kadzid\u0142a \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":28047,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-28046","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28046","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28046"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28046\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28048,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28046\/revisions\/28048"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/28047"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28046"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28046"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/story24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28046"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}