W czasach, gdy epidemia brutalnie u\u015bwiadomi\u0142a nam nasz\u0105 \u015bmiertelno\u015b\u0107, nowe inicjatywy na nowo analizuj\u0105 nasz stosunek do \u015bmierci. <\/p>\n\n\n\n
I pomagaj\u0105 nam stawi\u0107 czo\u0142a naszym g\u0142\u0119bokim l\u0119kom.Pomi\u0144 reklam\u0119<\/a><\/p>\n\n\n\n W sobotni wiecz\u00f3r zapraszasz przyjaci\u00f3\u0142 na kolacj\u0119. <\/p>\n\n\n\n Pomi\u0119dzy serem a deserem jeden z nich pyta: \u201eJaki rodzaj drewna wybra\u0142e\u015b na swoj\u0105 trumn\u0119<\/a> ? D\u0105b czy maho\u0144?\u201d. <\/p>\n\n\n\n W naszych zachodnich spo\u0142ecze\u0144stwach ten temat rozmowy zazwyczaj tworzy niezr\u0119czn\u0105 atmosfer\u0119. A jednak, wed\u0142ug socjologa i etnologa Bernarda Crettaza, jest to wi\u0119cej ni\u017c konieczne. W 2004 roku, aby prze\u0142ama\u0107 to milczenie, kt\u00f3re uwa\u017ca za \u201etyraniczne\u201d, za\u0142o\u017cy\u0142 w Szwajcarii \u201eDeath Caf\u00e9\u201d, grup\u0119 dyskusyjn\u0105 skupion\u0105 na \u015bmierci, w swobodnej, nieformalnej atmosferze bistro. <\/p>\n\n\n\n Rozmawiaj\u0105 tam o \u017ca\u0142obie, pogrzebach, chorobie, \u017cyciu pozagrobowym\u2026 Rozmowy przeplataj\u0105 si\u0119 ze \u0142zami, ale i \u015bmiechem. A ko\u0144cz\u0105 si\u0119 wsp\u00f3lnym posi\u0142kiem. Chocia\u017c inicjatywa ta zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w 2014 roku, od tamtej pory zainspirowa\u0142a podobne projekty tu i tam we Francji, wszystkie motywowane wsp\u00f3lnym celem: pojednaniem nas z nasz\u0105 \u015bmiertelno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n W ka\u017cd\u0105 sobot\u0119<\/p>\n\n\n\n W ka\u017cd\u0105 sobot\u0119 nasz zesp\u00f3\u0142 redakcyjny udzieli Ci wskaz\u00f3wek na temat dobrego samopoczucia i od\u017cywiania, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cesz prowadzi\u0107 zdrowszy tryb \u017cycia.Adres e-mailRejestr<\/p>\n\n\n\n Po artykule \u201eJak z\u0142o\u017cy\u0107 kondolencje?\u201d, przewodnik \u201e5 etap\u00f3w \u017ca\u0142oby\u201d sta\u0142 si\u0119 jednym z najch\u0119tniej czytanych artyku\u0142\u00f3w na trafnie nazwanej francuskiej stronie internetowej Happy End<\/em><\/a> , kt\u00f3ra zajmuje si\u0119 wszystkim, co zwi\u0105zane ze \u015bmierci\u0105. Nic dziwnego, jak twierdzi jej za\u0142o\u017cycielka, Sarah Dumont: \u201eWiemy tak ma\u0142o o \u015bmierci, \u017ce czujemy si\u0119 nieswojo w jej obecno\u015bci\u201d. Ten dyskomfort towarzyszy nam nawet przy \u0142\u00f3\u017cku zmar\u0142ego. \u201eKiedy kto\u015b umiera, niekt\u00f3rzy krewni nie chc\u0105 ju\u017c wchodzi\u0107 do jego pokoju, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce \u015bmier\u0107 w ko\u0144cu dopadnie r\u00f3wnie\u017c ich\u201d \u2013 relacjonuje Xavier, piel\u0119gniarz opieki paliatywnej w Metz. Nawet s\u0142owo \u201eumrze\u0107\u201d jest tabu: ludzie wol\u0105 m\u00f3wi\u0107, \u017ce kto\u015b \u201eodszed\u0142\u201d lub \u201eodszed\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n Jak dosz\u0142o do takiego tabu? \u201eNadmierna medykalizacja przenios\u0142a \u015bmier\u0107 do szpitala: ludzie nie umieraj\u0105 ju\u017c w domu, ale w 70% przypadk\u00f3w w plac\u00f3wkach opieki zdrowotnej\u201d \u2013 podkre\u015bla Marie-Fr\u00e9d\u00e9rique Bacqu\u00e9, profesor psychopatologii i przewodnicz\u0105ca Francuskiego Towarzystwa Tanatologicznego. Od szpitalnego \u0142\u00f3\u017cka do trumny zmar\u0142y przechodzi korytarzem, zas\u0142oni\u0119ty przed wzrokiem, zw\u0142aszcza tych najbardziej niewinnych. \u201eNigdzie nie uczymy si\u0119, jak radzi\u0107 sobie z \u017ca\u0142ob\u0105<\/a> , a wiele rodzin nadal utrwala t\u0119 ignorancj\u0119, na przyk\u0142ad wykluczaj\u0105c dzieci z pogrzeb\u00f3w\u201d \u2013 ubolewa Sarah Dumont.<\/p>\n\n\n\n Cz\u0119sto m\u00f3wi si\u0119, \u017ce aby stawi\u0107 czo\u0142a swojemu strachowi, trzeba spojrze\u0107 mu prosto w oczy. Taous Merakchi jednak to akceptuje. Dos\u0142ownie. Od dzieci\u0144stwa 33-letnia dziennikarka fascynowa\u0142a si\u0119 Ponurym \u017bniwiarzem, marz\u0105c o niej jako o gotycko-romantycznej postaci, skrycie maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce pewnego dnia zostanie porwana w powozie w stylu Tima Burtona<\/a> . Kiedy studio podcastowe Nouvelles \u00c9coutes<\/a> zaoferowa\u0142o jej w 2018 roku mo\u017cliwo\u015b\u0107 eksploracji, bez filtr\u00f3w, wszystkich aspekt\u00f3w \u015bmierci \u2014 od ogl\u0105dania cia\u0142a po obrz\u0119dy pogrzebowe na ca\u0142ym \u015bwiecie, w tym samob\u00f3jstwo i utrat\u0119 zwierzaka \u2014 zgodzi\u0142a si\u0119 bez wahania. \u201eNie by\u0142o \u017cadnej niezr\u0119czno\u015bci. Powiedzia\u0142am im nawet: \u00bbTo idealnie, m\u00f3j ojciec zmar\u0142 trzy lata temu, b\u0119d\u0119 mia\u0142a osobiste do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re wnios\u0119 do sto\u0142u opr\u00f3cz \u015bledztwa\u00ab\u201d \u2014 wspomina gospodarz Mortel<\/em><\/a> .<\/p>\n\n\n\n To ta sama surowa, czasem lekko prowokacyjna szczero\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 odnajdujemy w \u201eDeath Happy Hours\u201d, francuskiej wersji \u201eDeath Caf\u00e9s\u201d, organizowanych od grudnia 2018 roku przez Sarah Dumont ze strony internetowej Happy End<\/em> . \u201eNie ma ustalonego tematu; wszyscy m\u00f3wi\u0105 swobodnie\u201d \u2013 wyja\u015bnia. \u201eDobrze jest uwolni\u0107 si\u0119 od l\u0119k\u00f3w i zmartwie\u0144 i us\u0142ysze\u0107 od innych, kt\u00f3rzy przechodz\u0105 przez to samo\u201d. \u201e\u015amier\u0107 jest uniwersaln\u0105, fascynuj\u0105c\u0105 zagadk\u0105. Nie wiemy, co kryje si\u0119 za ni\u0105, i wa\u017cne jest, aby ubra\u0107 t\u0119 rzeczywisto\u015b\u0107 w s\u0142owa, wyj\u015b\u0107 poza teori\u0119 i wyrazi\u0107 to, co naprawd\u0119 nas porusza\u201d \u2013 dodaje Bernard Crettaz.<\/p>\n\n\n\n Za lad\u0105 tych \u201espotka\u0144 \u015bmierci\u201d, kt\u00f3re z powodu pandemii COVID-19 odbywaj\u0105 si\u0119 obecnie na Zoomie, siedz\u0105 m\u0142odzi ludzie pragn\u0105cy zaspokoi\u0107 swoj\u0105 ciekawo\u015b\u0107, starsi ludzie przygotowuj\u0105cy si\u0119 do \u201eodej\u015bcia\u201d, osoby, kt\u00f3re do\u015bwiadczy\u0142y \u015bmierci klinicznej, a przede wszystkim osoby pogr\u0105\u017cone w \u017ca\u0142obie. Dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t procent uczestnik\u00f3w to kobiety: \u201ePrzewodnicz\u0105 zar\u00f3wno narodzinom, jak i \u015bmierci\u201d \u2013 podkre\u015bla Bernard Crettaz. \u201eDaj\u0105 \u017cycie, jednocze\u015bnie do\u015bwiadczaj\u0105c strachu przed \u015bmierci\u0105 i utrat\u0105 dziecka. Przez d\u0142ugi czas na wsiach zajmowali si\u0119 nawet upi\u0119kszaniem cia\u0142 zmar\u0142ych\u201d.<\/p>\n\n\n\nBiuletyn Zdrowych Inspiracji<\/h3>\n\n\n\n
Uniwersalne tabu<\/h2>\n\n\n\n
Otw\u00f3rz dialog<\/h2>\n\n\n\n
Kobiety na miejscu \u015bmierci<\/h2>\n\n\n\n